Για όσους έχουν γεννηθεί και μεγαλώσει σε χωριό είναι μεγάλη χαρά και συγκίνηση να διαβάζουν στο Ιντερνετ ιστορίες σαν αυτή του Χρυσοχωρίου. Είναι σαν να γυρίζουν πίσω στο χρόνο, στο δικό τους χωριό, τότε που ο κόσμος ήταν αλλιώς και η σχέση με τη φύση, τα ζώα, τα χωράφια και τους ανθρώπους ήταν διαφορετική. Δύσκολο να πεις αν η ζωή τότε ήταν καλύτερη ή χειρότερη, πάντως ήταν διαφορετική και σίγουρα πιο δύσκολη. Γι’ αυτό και οι περισσότεροι από εμάς, κάποια στιγμή, αναζητήσαμε καλύτερες συνθήκες, κάπου αλλού, πιο κοντά ή πιο μακριά δεν έχει σημασία. Εκείνο που έχει σημασία είναι πως όπου κι αν πήγαμε, όπου κι αν βρεθήκαμε, η αγάπη για τον τόπο μας, για το χωριό μας δεν έσβησε ποτέ ούτε πρόκειται να σβήσει. Εκεί θα γυρνάμε για πάντα, κοντά στους δικούς μας ανθρώπους, είτε βρίσκονται στη ζωή είτε όχι.
Αυτές οι σκέψεις γύριζαν στο μυαλό μου όταν τυχαία διάβασα την ιστορία του Χρυσοχωρίου, όπως την έχει καταγράψει ο κ. Τούντας, τον οποίο θέλω να συγχαρώ. Κάνοντας αναζήτηση στο Ιντερνετ για το χωριό μου, το Τουρκολέκα Αρκαδίας, «έπεσα» πάνω στον ιστότοπο που έχει δημιουργήσει και με προσοχή και συγκίνηση διάβασα όσα γράφει για το χωριό του. Δεν είναι μόνο οι πληροφορίες και η ιστορία του Χρυσοχωρίου που με εντυπωσίασαν, αλλά αυτό που αναβλύζει μέσα από αυτές τις καταγραφές: η αγάπη και το βαθύ δέσιμο του συγγραφέα με τον τόπο του. Αν και ζει πολύ μακριά, στον Καναδά, η ψυχή και η σκέψη του βρίσκονται στους «Βλάχους», στο σημερινό Χρυσοχώρι, για το οποίο νιώθει υπερήφανος –και πολύ σωστά- κάνοντας ό,τι μπορεί για να διατηρήσει τη μνήμη ζωντανή.
Γιορτές, πανηγύρια, χοιροσφάγια, φωτογραφίες από τα παλιά, ειδήσεις για το σήμερα, όλος ο χρυσοχωρίτικος κόσμος στο σπίτι του καθενός, μπρος στην οθόνη του, μέσα από το θαύμα της τεχνολογίας, το Ίντερνετ! Γονείς, συγγενείς, πρόεδροι, δάσκαλοι, μικροί μεγάλοι όλοι παρελαύνουν από τις σελίδες του. Φωτογραφίες του χωριού, ο πατήρ Γεώργιος, ο Λάδωνας, η παιδική χαρά, οι Χρυσοχωρίτες εν ώρα λειτουργίας, τα παιδιά του Δημοτικού με τον δάσκαλό τους Χούπα το 1953, η αιωνόβια (102 ετών) Ευαγγελία Ασημακοπούλου που συστήνει υγιεινή διατροφή και περπάτημα, ο πρακτικός γιατρός Τσατσαρώνης με τη γυναίκα του, οι γονείς του συγγραφέα, Βασίλης και Τασία, ο Δήμος Μπουρνάς με το γάϊδαρό του, ο πρακτικός οδοντογιατρός Γεώργιος Μπουρνάς, ο συγγραφέας Πέτρος Τούντας 16 μηνών στην αγκαλιά της μάνας του, η μαία του χωριού «Κώστινα» (Δήμητρα Ηλιοπούλου), όλοι «παρόντες», να μας θυμίζουν πως τίποτα δεν χάνεται αρκεί να θέλουμε να το κρατήσουμε ζωντανό στη μνήμη μας και στην καρδιά μας.
Και πάλι θερμά συγχαρητήρια, κύριε Τούντα, για τη μεγάλη αυτή προσφορά προς τους συμπατριώτες σας. Εύχομαι η ιστοσελίδα σας να εμπλουτίζεται συνεχώς με νέο υλικό και να αποτελεί σημείο αναφοράς για όσους αγαπούν τον τόπο τους, όπου κι αν βρίσκονται.
Με βαθιά εκτίμηση
Χριστίνα Πετροπούλου
Φιλόλογος - Κοινωνική Ανθρωπολόγος
Αθήνα